|
به دور باده قدح گیر و بی ریا می باش به بوی گل نفسی همدم صبا می باش چو پیر سالک عشق
;ت به می حوالت کرد بنوش و منتظر رحمت خدا می باش گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی به باده همدم جام جهان نما می باش چو غنچه گر چه فرو بستگی ست کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا می باش وفا مجوی ز کس !- ور سخن نمی شنوی به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می باش مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ ولی معاشر رندان پارسا می باش حافظ شیرازی 4-6- 2008 |